Wednesday, December 9, 2015

Untuk Awak.

Assalamualaikum.

Kepada awak, yang saya kasihi saya sayangi saya cintai.

Tulisan ini saya nukil untuk awak.

Maybe sikit berunsur romance, mungkin sentimental sikit. Tapi saya nak awak tahu, apa yang saya tulis, adalah dari kata hati saya. Bermakna saya mengatakan yang hakikat dan kalaulah diisytihar sebagai ikhlas, mungkin ya.

Kini,

Saya bertarung dengan kehidupan yang mencabar. Kehidupan yang umpamanya berada di penghujung. Saya gagal, saya pernah cuba bangun dan saya gagal lagi. Saya juga adalah seorang yang lemah dalam mengharungi cabaran hidup. Kehidupan saya penuh dengan kecelaruan, kurang semangat, dan kadang-kala ego dengan Tuhan.

Awak,
Haneefah Manor..

Dari saat saya temu mata dengan awak, saya kenal awak dan kita menjadi sesuatu yang istimewa, saya tak pernah luputkan apa² ingatan saya pasal awak. Orang kata awak sombong. Orang kata awak ego. Tapi dengan saya, cuma dengan saya, saya nampak awak senyum awak marah awak ketawa, awak pura² bahagia, awak sedih, awak marah bila panas, awak kurus, awak gemok, saya dah lalui semua tu dengan awak.

Saya sayang awak sebagai sesuatu yang istimewa.

Kakak.

Saya panggil awak kakak sebab awak panggil saya adik. Saya kekok. Tak pernah orang panggil saya satu gelaran yang menggelikan hati saya. Tapi pada awak, ianya sesuatu yang biasa sebab awak bergaul dengan junior awak pun awak gelar mereka dengan panggilan adik. Saya nak sebut "kakak" pun saya rasa malu sangat. Saya rasa hati saya berdebar bila saya panggil awak kakak. Bagi saya, ianya seuatu yang sangat istimewa.

Bila kita start panggil kakak adik, awak tahu, saya cukup cemburu bila awak panggil orang lain adik. Saya panggil kakak satu-satunya untuk awak, macam mana awak boleh melakukan panggilan yang saya anggap istimewa tu pada orang lain ?

Dulu, bila saya tanya awak sayang saya, awak kata ya. Sekarang, bila saya tanya awak sayang saya, awk kata tak. Tapi kalau saya sedih, awaklah selalu yang kuatkan semangat saya. Kalau nak tidur malam, awak selalu pesan selamat tidur, esok bangun awal. Kalau awak sempat, awak call saya. Kalau awak takde kerja, awak mesej saya.

Bila saya kata, tinggallah saya kalau awak nak. Awak kata awak malas dah nak cakap apa. Awak cakap macam tu sebab awak tahu saya sedih. Awak taknak cakap pasal awak sebenarnya memang nak kerja dekat dengan keluarga awak. Awak taknak saya sedih. Tapi bila awak kata hal tu, awak sebenarnya nak saya kata "Janganlah gi kakak, please. Teman adik kejap je lagi kat sini. Please."

Awak tahu,

Kalau saya cakap yang sedih-sedih, saya suruh awak pergi. Saya cakap saya ok apa semua tu. Tapi sebenarnya hati saya tak. Awak tahu tu kan.

Awak,

Saya tak kuat hadap hidup sorang-sorang. Awak mesti ingat lagi, saya pernah berharap Tuhan jodohkan kita dalam ajal maut yang sama. Saya tak pernah lupakan hajat tu. Awak tahu kan apa maksudnya kalau saya berharap dan berhajat macam tu. Awak tak suka saya cakap macam tu. Tapi, saya maksudkannya sungguh-sungguh.

Kakak,
Adik jatuh bangun, kakak saksi. Just, I love you.
Just you.

No comments:

Post a Comment

Terima kasih kerana prihatin ye ^^